رایم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رایم . [ ی ِ ] (ع ص، اِ) رائم . شتر ماده ٔ مهربان بر بچه و پوست آکنده بکاه آن . (از آنندراج ) (از اقرب الموارد) (از منتهی الارب ) (از المنجد) (ناظم الاطباء). ◄ اشتر که بر بچه ٔ دیگری آموخته بود. (مهذب الاسماء).