رایمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رایمة. [ ی ِ م َ ] (ع ص، اِ) رائمة. مؤنث رایم . شترماده ٔ مهربان بر بچه و بر پوست آکنده از کاه بچه . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء). و رجوع به رایم شود. ◄ گوسپندی که می لیسد لباس عابرین را. (ناظم الاطباء).