رامپوری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رامپوری . (ص نسبی ) منسوب به رامپور که نام شهر و چند قصبه در هندوستان است .
رامپوری . (اِخ ) محمد غیاث الدین بن جلال الدین رامپوری (مصطفی آبادی ) از مردم مصطفی آباد ایالت اگره و اود هند و مؤلف فرهنگ غیاث اللغات . رجوع به غیاث اللغات و محمدبن جلال الدین در همین لغت نامه شود.
رامپوری . (اِخ ) محمد معروف به نجم الغنی از فضلای نامی هند بود و کتاب معروف «نهج الادب » در دستور زبان فارسی بپارسی، نوشته ٔ اوست . (تاریخ تألیف و چاپ اول کتاب ١٩١٩ م . است ). و رجوع به سبک شناسی ج ٣ ص ١٤٠ شود.