راغب اردبیلی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
راغب اردبیلی . [ غ ِ ب ِ اَ دَ ] (اِخ ) اسمش میریوسف و خود سیدی عاشق پیشه بود. گویند در حین وفات معشوق را در بالین یافته این شعر از مطلع خاطرش تافته بعالم بقا شتافته : ای دل قرار گیر نه وقت طپیدن است ای دیده خون مبار که هنگام دیدن است می در قدح کنید حریفان و گل بجیب رسم عزای ما نه گریبان دریدن است . (از آتشکده ٔ آذر چ بمبئی ص ٢٦).