رادمردی

رادمردی . [ م َ ] (حامص مرکب ) عمل رادمرد. کریم طبعی . بخشندگی . جوانمردی . آزادمردی : سوی مرزدارانش نامه نوشت که خاقان ره رادمردی بهشت . دقیقی . رادمردی به دهر دانی چیست با هنرتر ز خلق دانی کیست آنکه با دوستان تواند ساخت وآنکه با دشمنان تواند زیست . ترکی کشی ایلاقی . که هر کو ز گفت خود اندر گذشت ره رادمردی ز خود درنوشت . فردوسی . درخت بزرگی و گنج وفا درِ رادمردی و بند بلا. فردوسی . رادمردی ونیکنامی را جز برای تو می نجنبد باد. فرخی . هر کجا گرم گشت با خوی او رادمردی برون دمد ز مسام . فرخی . تازه رویی و رادمردی و شرم بازیابی ازو به هر هنگام . فرخی . اصل و فهرست رادمردی را جز در شاه درج و دفتر نیست . عنصری . اگر رادمردی کند پهلوان ببخشدبما بیگناهان روان . اسدی . نه نه، گرچه پیمبری شد ختم رادمردی برفت باز عدم . خاقانی . زادسرو رادمردی بر چمن پژمرده شد ابر طوفان بار کو تا بر چمن بگریستی . خاقانی .