راتق
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تِ) [ ع. ] (اِفا.)<BR>۱- کسی که پارگی را درست کند.<BR>۲- عالِم به انجام کار.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تِ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- کسی که پارگی را درست کند. ۲- عالِم به انجام کار.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
راتق . [ ت ِ ] (ع ص ) بمعنی بسته کننده . اسم فاعل از رتق که بمعنی بستن است . (غیاث ) (آنندراج ).