راتع
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تِ) [ ع. ] (اِفا.)<BR>۱- چراکننده، چرنده.<BR>۲- کسی که در نعمت و آسایش باشد.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تِ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- چراکننده، چرنده. ۲- کسی که در نعمت و آسایش باشد.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
راتع. [ ت ِ ] (ع ص ) شتر چرنده . ج، رِتاع، رُتَّع، رُتُع، و رتوع . (آنندراج ) (شرح نصاب و منتخب ) (غیاث ) (منتهی الارب ).