ذویب الهذلی

ذویب الهذلی . [ ذُ وَ ب ِل ْ هَُ ذَ لی ی ] (اِخ ) (ابو...) رجوع به ابوذویب در همین لغت نامه شود. و در تاریخ جهانگشا این دو شعر از ابو ذویب آورده شده است : و تجلدی للشامتین اریهم انی لریب الدهر لا اتضعضع و اذا المنیة انشبت اظفارها الفیت کل تمیمة لا تنفع. و آقای قزوینی در حاشیه گوید: البیتان من قصیدة مشهورة لابی ذؤیب الهذلی یرثی بها اولاده، انظر خزانة الادب لعبد القادر البغدادی طبع بولاق ج ١ ص ٢٠٢ و شرح شواهد المغنی للسیوطی چ مصر ص ٩٢. (تاریخ جهانگشا چ لیدن ج ٢ ص ٢٧٩).