ذونفر

ذونفر. [ ] (اِخ ) حمیری . یکی از بزرگان عرب که اسیر ابرهة بود و او عبدالمطلب را نزد ابرهة برد و شفاعت کرد. (تاریخ طبری ج ٢صص ٩٣٨ - ٩٣٩).

ذونفر. [ ن َ ف َ / ن َ ] (اِخ ) موضعی است بر سه میل از سلیلة میان آن و میان ربذة وبعضی گفته اند بر یک منزل در راه مکة در پشت ربذة است . و بسکون فاء هم روایت شده است . (معجم البلدان ).