ذفرا

ذفرا. [ ذَ ] (ع اِ) ذفراء. عطرالأمَة. سذاب البر. تره ای است ربعیة، بدبوی که شتر آن را نخورد. ◄ (ص ) کتیبة ذفراء؛ لشکر که بوی زنگ آهن دارد.