دوتیغه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دوتیغه . [ دُ غ َ / غ ِ ] (ص مرکب ) آنکه دارای دوتیغ باشد. ◄ کارد و شمشیر و جز آن که دولبه باشد. دودمه چنانکه قمه و قلمتراش و چاقو. ◄ دارای دوتیغ. حامل دوتیغ. دوتیغ بکار برنده .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دوتیغه . [ دُ غ َ / غ ِ ] (ص مرکب ) آنکه دارای دوتیغ باشد. ◄ کارد و شمشیر و جز آن که دولبه باشد. دودمه چنانکه قمه و قلمتراش و چاقو. ◄ دارای دوتیغ. حامل دوتیغ. دوتیغ بکار برنده .