دوتیغه بازی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دوتیغه بازی . [ دُ غ َ / غ ِ ] (حامص مرکب ) رسم است سپاهیان ولایت را(یعنی ایران را) که به هر دو دست تیغ را گرفته و بگردانند چنانکه سپه بازی که در دکن کنند. (آنندراج ). ♦ دوتیغه بازی کردن ؛ بازیی است سپاهیان را که در هر دو دست تیغ را گرفته می گردانند : زآن تیغ زمین به سرفرازی تا چرخ کند دوتیغه بازی . تأثیر (از آنندراج ). ◄ و به مجاز، دو کار کردن عموماً و شیدبازی و امردبازی خصوصاً و این از بعض ثقات به تحقیق پیوسته . (آنندراج ). ◄ با طرفین سازش کردن . (آنندراج ). دودوزه بازی کردن .