دوتهی

دوتهی . [ دُ ت َ ] (ص نسبی، اِ مرکب ) لباسهای آسترشده . (ناظم الاطباء). جامه ٔ دراز ابره و آستر که با هم دوزند و بر این قیاس یک لایی و دولایی بیاید. (آنندراج ). ♦ دوتهی پوش ؛ که لباس دوتهی یعنی رویه و آستردار بپوشد : آه سرد که ترا گرم گرفته ست که باز دوتهی پوش به رنگ گل رعنا شده ای . سیدحسین خالص (از آنندراج ).