دوانیده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دوانیده . [ دَ دَ / دِ ] (ن مف ) نعت مفعولی از دوانیدن . دوانده . به دو واداشته . که بدوانندش . (یادداشت مؤلف ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دوانیده . [ دَ دَ / دِ ] (ن مف ) نعت مفعولی از دوانیدن . دوانده . به دو واداشته . که بدوانندش . (یادداشت مؤلف ).