دهانج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دهانج . [ دُ ن ِ ] (معرب، ص، اِ) فراخ نرم . ◄ بزرگ خلقت از هر چیزی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ شتر دوکوهانه، فارسی معرب . (منتهی الارب ) (از المعرب جوالیقی ص ١٥٤) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). دوکوهانه . شتر دوکوهانه . و رجوع به دهامج شود. ◄ شتاب رو گام نزدیک گذارنده . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ ج ِ دهنج . (یادداشت مؤلف ). رجوع به دهنج شود.