ده زبانی

ده زبانی . [ دَه ْ زَ ] (حامص مرکب ) حالت و چگونگی ده زبان . ◄ پرحرفی و زیادگویی . (ناظم الاطباء). ◄ کنایه از هرلحظه چیزی گفتن وبر حرف خود ثابت نبودن است . (آنندراج ) : چون نکردی یک زبانی لاله وار ده زبانی نیز چون سوسن مکن . سیدحسن غزنوی . با نسیم خانه زاد بوستان دوستی ای گل رعنا چو سوسن ده زبانی می کنی . حکیم شفایی (از آنندراج ). و رجوع به ده زبان شود.