دندان کشه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دندان کشه . [ دَ ک َ / ک ِ ش َ / ش ِ ] (اِ مرکب ) لغت بسیار معمول و متداولیست در قزوین، و آن سی وسه دانه گندم پخته است به نخ کشیده که از گردن کودک یا سقف گاهواره ٔ او می آویزند تا طفل آن را با دندان، کشیدن یا خاییدن تواند. (از یادداشت مؤلف ).