دلشدگی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دلشدگی . [ دِ ش ُ دَ /دِ ] (حامص مرکب ) حالت و کیفیت دلشده . غمزدگی . پریشانی و اضطراب . ◄ عاشقی . عشق : مردمان گویند این دلشدگی چیست بر او این قضائی است بر این سر که ندانم چه قضاست . فرخی . در دلشدگی قرار می دار صبری بستم بکار می دار. نظامی . غم داد دل ازکنارشان برد وز دلشدگی قرارشان برد. نظامی . ◄ دیوانگی . جنون . (ناظم الاطباء). خُلفَة. تَعَتﱡه . عَتاهة. عته . [ ع َ / ع ُ ] . (منتهی الارب ). معتوهی . ◄ حماقت . نادانی . (ناظم الاطباء).