دلبستگی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دلبستگی . [ دِ ب َ ت َ / ت ِ ] (حامص مرکب ) حالت و چگونگی دلبسته . محبت و رغبت و دوستی و مودت و عشق . (ناظم الاطباء). گرایش خاطر. میل نهان . علاقه . علقه . تعلق خاطر : از آنجا که فرط اعتنا و دلبستگی و وفوراهتمام و مرحمت پادشاه مشفق اقتضا کند. (جهانگشای جوینی ). و با اینهمه از هر دو طرف دلبستگی بود. (گلستان سعدی ). هرچه دیر نپاید دلبستگی را نشاید. (گلستان ). غایت دلبستگی و اهتمام و حمایت او آن بود که ... (ترجمه محاسن اصفهان آوی ص ٩٥). اگر رونده ٔ راه را به آن اندک تعلقی و دلبستگی است میان او و میان مقصود آن سد عظیم و حجاب اکبر است . (انیس الطالبین ص ٥٣). ریشه ٔ نخل کهن سال از جوان افزونتر است بیشتر دلبستگی باشد به دنیا پیر را. صائب . ◄ علاقه ٔ معنوی . (غیاث ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ آزردگی . ◄ اضطراب . (ناظم الاطباء).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی