دلالت داشتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دلالت داشتن . [ دَ ل َ ت َ ] (مص مرکب ) لازم آمدن از موجود بودن چیزی وجود چیزی دیگر. (ناظم الاطباء). نشان چیزی بودن : [ برجها ] بر بادها دلالت چگونه دارند. (التفهیم ص ٣٢٣). ◄ راهبر بودن . رهنمونی داشتن .