دعاکرده

دعاکرده . [ دُک َ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) که وی را دعا کرده باشند. که مورد دعای خیر دیگران واقع شده باشد : دعا کردنش بین چه در پرده بود همانا که شاهی دعاکرده بود. نظامی . ◄ (در معنی فاعلی ) دعاگفته . دیگری را دعاکرده : با دست بلورین تو پنجه نتوان کرد رفتیم دعاکرده و دشنام شنیده . سعدی .