دشمنی نمودن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دشمنی نمودن . [ دُ م َ ن ُ / ن ِ / ن َ دَ ] (مص مرکب ) اظهار عداوت . پیدا آوردن دشمنی . خصومت نشان دادن . دشمنی کردن . عداوت و خصومت کردن . تبغض . (دهار). تقلی . (منتهی الارب ). تمقت . (تاج المصادر بیهقی ): تجاذل ؛ با هم کینه داشتن و دشمنی نمودن . تعمیة؛ دشمنی و سختی نمودن . مجالة؛ دشمنی آشکارا نمودن . (از منتهی الارب ).