دشتک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دشتک . [ دَ ت َ ] (اِخ ) دهی از دهستان شهرکی بخش شیب آب شهرستان زابل . سکنه ٔ آن ٣٢٩ تن . آب آن از رودخانه ٔ هیرمند. محصول آنجا غلات و لبنیات . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).
دشتک . [ دَ ت َ ] (اِ) ریسمان تابیده و دستک . (لغت محلی شوشتر، نسخه ٔ خطی ). و رجوع به دستک شود.
دشتک . [ دَ ت َ ] (اِخ ) گویند قریه ای است از قرای اصفهان ولی این قول صحیح نیست چه در اصفهان قریه ای بدین نام وجود ندارد. و برخی آنرا قریه ای در ری دانند. و نیز محله ای است در استراباد. (از معجم البلدان ) (از مراصد الاطلاع ). نام ولایتی است در فارس قریب به شهرک . (از آنندراج ). قصبه ٔ ایرج است . (فارسنامه ٔ ناصری ). قصبه ای از دهستان ایرج بخش اردکان شهرستان شیراز. سکنه ٔ آن ٢١٥١ تن . آب آن از چشمه ٔ قدمگاه . محصول آنجا غلات و برنج . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).