دشتکی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دشتکی . [ دَ ت َ ] (ص نسبی ) منسوب به دشتک که قریه ای است در اصفهان و یا قریه ای است در ری و نیز محله ای است در استراباد. (از الانساب سمعانی ). و رجوع به دشتک شود.
دشتکی . [ دَ ت َ ] (اِخ ) غیاث الدین منصور. دانشمند و فیلسوف ایرانی در قرن دهم هجری . رجوع به غیاث الدین (منصوربن صدرالدین ...) شود.