دستاران
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(دَ) (اِمر.)<BR>۱- مزدی که پیش از کار کردن به مزدور دهند.<BR>۲- شاگردانه.<br>
فرهنگ فارسی معین
(دَ) (اِمر.) ۱- مزدی که پیش از کار کردن به مزدور دهند. ۲- شاگردانه.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دستاران . [ دَ ] (اِ مرکب ) از: دستار + ان . اجرت و مزدی باشد که پیش از کار کردن به مزدور دهند. (برهان ) (آنندراج ). پیش مزد. پیش داد. داشن . بُرکة. (تاج العروس ذیل ماده ٔ دشن ). ◄ شاگردانه . (لغت فرس اسدی ) (برهان ) (آنندراج ). فغیاز. نوداران . شیرینی . شادیانه . درستاران : بستی قصب اندر سرای دوست به مشتی زر (کذا) یک بوسه بده ما را امروز به دستاران . عسجدی . مرحوم دهخدا در یادداشتی با اشاره به بیت فوق می نویسند: ظاهراً عطا و بخششی که زیردستان را می کرده اند آنگاه که بار اول جوانی دستار می نهاده، و اسدی در لغت نامه به کلمه معنی شاگردانه داده با شاهد فوق، اما بر اساسی نیست . ◄ مژدگانی . (برهان ).