دست کونه

دست کونه . [ دَ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) نوک دست . سرانگشتان دست . (یادداشت مرحوم دهخدا). کونه ٔ دست : به پیش هجو من ای کور پایدار نه ای مرا بخیره به یک دست کونه برمگرای . سوزنی . ◄ در تداول امروز از کونه ٔ دست، نوک و سر آرنج دست اراده کنند. ◄ امروز دست کونه به معنی یک دستی و ناچیز و زبون شمردن است . (یادداشت مرحوم دهخدا).