درونسو

درونسو. [ دَ ] (اِ مرکب ) سوی درون . سمت داخل . جانب داخلی . مقابل برونسو. (یادداشت مرحوم دهخدا) : لاف یکرنگی مزن تا از صفت چون آینه از درونسو تیرگی داری و بیرونسو صفا. خاقانی . تا نگارستان نخوانی طارم ایام را کز برونسو زرنگار است از درونسو خاکدان . خاقانی . یار از برون پرده بیداربخت بردر خاقانی ازدرونسو همخوابه ٔ خیالش . خاقانی . اگر نه دشمن خویشی چه می باید همه خود را درونسو شسته جان کندن برونسو ناروا رفتن . خاقانی . ز گور نفس اگر بررست خار الحمد ﷲگو برونسو خار دیدستی درونسو بین گلستانش . خاقانی . چو شمع از درونسو جگر سوختن برونسو ز شادی برافروختن . نظامی . زنان مانند ریحان سفالند درونسو خبث و بیرونسو جمالند. نظامی . از درونسو آشنا و از برون بیگانه وش این چنین زیباروش کم می بود اندر جهان . (انیس الطالبین نسخه ٔ خطی ص ٤٣).