درون دار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
درون دار. [ دَ ] (نف مرکب ) درون دارنده . ◄ کنایه از بداندرون و کینه ور و منافق . (برهان ) (آنندراج ). تودار که مردمان کینه ورز و منافق باشند. (لغت محلی شوشتر نسخه ٔ خطی ). اندرون دار. تودار : معتبر عالم جاهل شده گرچه درون دار سیه دل شده . امیرخسرو (از آنندراج ).