درون آمدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
درون آمدن . [ دَ م َ دَ ] (مص مرکب ) داخل شدن . وارد گشتن : خاصترین محرم آن در شدم گفت درون آی درون تر شدم . نظامی . یا از در عاشقان درون آی یا از در طالبان برون رو. سعدی . ♦ درون آمدن از پای ؛ از پای درآمدن . (یادداشت مرحوم دهخدا). ناتوان گشتن : چو هولک بر دو چشم دلبر افتاد درون آمد ز پا آن سرو آزاد. ؟ (از لغت فرس اسدی ).