دروسوس گرمانیکوس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دروسوس گرمانیکوس . [ دْرو / دِ گ ِ ] (اِخ ) نرو کلاودیوس . ملقب به دروسوس مهین (٣٨-٣٩ ق . م .) سردار رومی، از خاندان دروسوس ؛ فرزند لیویادروسیلا و ناپسری آوگوستوس، در ١٣ تا ١٢ ق . م . در گل بود و در آنجا آرامش برقرار کرد و پس از بازگشت به روم پرایتور اوربانوس شد (١١ ق . م .) سپس به سرزمین آلمان در شرق و شمال رود راین حمله کرد. راین را مستحکم نمود ولی اطاعت دائمی ژرمنها حاصل نشد. در آلمان درگذشت . امپراطور تیبریوس برادرش بود. دروسوس با دختر مارکوس آنتونیوس وصلت کرد و از سه فرزندش یکی گرمانیکوس کایسار و دیگری کلاودیوس (اول ) بود. (از دائرةالمعارف فارسی ).