درنگ ساختن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
درنگ ساختن . [ دِ رَ ت َ ] (مص مرکب ) تأخیر و تأنی کردن . مولیدن . کندی نمودن : چو سازی درنگ اندر این جای تنگ شود تنگ بر تو سرای درنگ . فردوسی . من اینک پس اندر چو باد دمان بیایم نسازم درنگ و زمان . فردوسی . سپهدار گفتا چه سازی درنگ بیارای رفتن پذیره به جنگ . اسدی . ◄ اقامت کردن . توقف کردن : چو آید بر این باش و مَسْگال جنگ چو خواهی که ایدر نسازددرنگ . فردوسی . بدان تا برادر بترسد ز جنگ چو تنها بماند نسازد درنگ . فردوسی . ◄ دقت کردن . تأمل کردن : که دانا به هر کار سازد درنگ سر اندر نیارد به پیکار تنگ . فردوسی .