دراژه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دراژه . [ دِ ژِ ] (فرانسوی، اِ) (اصطلاح داروسازی )داروهای تلخ و بدمزه را پس از اینکه بوسیله ٔ قالبهای مخصوص بصورت عدسی های محدب الطرفین کوچک درآوردند برای اینکه هنگام استعمال دهان را بدطعم نکند، از یک ورقه ٔ صمغ و قند می پوشانندو بدین ترتیب روکش نازک شیرین و براقی هسته ٔ مرکزی بدمزه را فرامیگیرد و به این شکل دارویی دراژه نام نهاده اند، مانند: دراژه ٔ کنین . (از درمانشناسی ج ١).