دجیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دجیه . [ دُ ی َ ] (ع اِ) کازه ٔ صیاد. (منتهی الارب ). کمینگاه شکارگر. خانه ٔ صیاد. (مهذب الاسماء). ◄ تاریکی . (منتهی الارب ). تاریکی شب . ◄ از کمان باندازه ٔ دو انگشت . من القوس اصبعین توضع فی طرف السیر الذی یعلق به القوس . ج، دجی . (از منتهی الارب ). ◄ جای گوژانگبین . (مهذب الاسماء).