دبوب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دبوب . [ دَ ] (اِخ ) نام جائیست در کوههای هذیل . (معجم البلدان ).
دبوب . [ دَ ] (ع اِ) غار دورتک . (منتهی الارب ). غار عمیق . غار عظیم القعر. شکاف کوه . ◄ (ص ) فربه از هر چیزی (برای مذکر و مؤنث آید). (منتهی الارب ). چیز فربه . آدمی و جانور بغایت فربه . ◄ مرد سخن چین موذی . ◄ طعنة دبوب ؛ یعنی روان گرداننده ٔ خون . ◄ جراحةدبوب ؛ که خون از آن برآید به سیلان . (منتهی الارب ).