دانه دار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دانه دار. [ ن َ / ن ِ ] (نف مرکب ) دارای دانه . دارای حبه چون سنبله و خوشه . ◄ که صاحب حبوب باشد. ◄ که صاحب تخم و یا استخوانکی در درون میوه باشد. ◄ که نگهبانی دانه و حبوب کند. ◄ دارای قطرات چون دانه . گلوله گلوله (اشک و جز آن ) : دریغ از گریه های دانه دارم بپای خنده زنجیری نکردم . ظهوری (از آنندراج ).