دانه دادن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دانه دادن . [ ن َ / ن ِ دَ ] (مص مرکب ) عطا کردن حبوب . ◄ دانه دادن مرغان ؛ چینه دادن . قوت دادن با دانه . از حبوب خوردنی پیش طیور نهادن خوردن را : مرغ را دانه دادن از دین است منطق الطیر عاقلان این است . اوحدی . ◄ خوردنی در دهان بچه نهادن مرغ مادر بمنقار: زق ؛ دانه دادن مرغ بچه را به منقار. (دهار).