خیثمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خیثمة. [ خ َ ث َ م َ ] (اِخ ) ابن سلیمان مکنی به ابوالحسن از طرابلس بود و از حفاظ حدیث و بعصر خود محدث شام . او راست کتابی بزرگ بنام «فضائل الصحابه ». او بسال ٣٤٣ هَ . ق . در طرابلس شام درگذشت . (از اعلام زرکلی ج ١ ص ٣٠١).