خوندگار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوندگار. [ خُنْدْ / خُن ْ دِ ] (اِ مرکب ) مخفف خداوندگار. خواندگار. خاوندگار. خونگار. خوندکار. (یادداشت مؤلف ). ◄ لقبی است که ایرانیان بپادشاهان عثمانی بزمان صفویه می داده اند. خوندکار. (یادداشت مؤلف ). (ناظم الاطباء). ◄ خداوند. خوندکار. (ناظم الاطباء).