خوش رکاب
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. رِ) [ فا - ع. ] (ص مر.) مرکوبی که نیکو سواری دهد و تند رود.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. رِ) [ فا - ع. ] (ص مر.) مرکوبی که نیکو سواری دهد و تند رود.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوش رکاب . [ خوَش ْ / خُش ْ رِ ] (ص مرکب ) اسب مطیع. اسب فرمانبردار و باتعلیم و رام . (ناظم الاطباء).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی