خوش بیار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوش بیار. [ خوَش ْ / خُش ْ ] (نف مرکب ) خوش طالع.خوش اقبال . خوشبخت . سعید. آنکه هرچه برای او رخ دهد خوبست . که کار بر مراد او گردد. ◄ در قمار کسی را گویند که مرتب مهره یا ورق برنده بیاورد.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی