خوش باش زدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوش باش زدن . [ خوَش ْ / خُش ْ زَ دَ ] (مص مرکب ) خوش باش گفتن : صلای خوش باش زدن ؛ آوا دردادن که خوش باش : خار حسرت بدل و خنده ٔ شادی بر لب جام غم گیرم و خود نوشم و خوش باش زنم . نظیری (از آنندراج ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوش باش زدن . [ خوَش ْ / خُش ْ زَ دَ ] (مص مرکب ) خوش باش گفتن : صلای خوش باش زدن ؛ آوا دردادن که خوش باش : خار حسرت بدل و خنده ٔ شادی بر لب جام غم گیرم و خود نوشم و خوش باش زنم . نظیری (از آنندراج ).