خوار گرفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوار گرفتن . [ خوا / خا گ ِ رِ ت َ] (مص مرکب ) ناچیز گرفتن . حقیر شمردن . ناچیز انگاشتن . بچیزی نیاوردن . (یادداشت بخط مؤلف ) : کآن فژه پیر زبهر تو مرا خوار گرفت برهاناد از او ایزد جبار مرا. رودکی . هنوز این نیاموخت آئین جنگ همی خوار گیرد نبرد پلنگ . فردوسی . کسی گر خوار گیرد راه دین را برد فردا پشیمانی و کیفر. ناصرخسرو.