خواجو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خواجو. [ خوا / خا ] (اِخ ) نام محلتی بود بجنوب شرقی شهر سپاهان . (یادداشت بخط مؤلف ). ♦ پل خواجو ؛ نام پلی است در محله ٔ خواجو بر روی رودخانه ٔ زاینده رود. رجوع به مجمل التواریخ گلستانه ص ١٤٧شود.
خواجو. [ خوا / خا ] (اِخ ) ابوالعطا کمال الدین محمودبن علی المرشدی الکرمانی . یکی از شاعران معروف ایران است . رجوع به خواجوی کرمانی شود.