خواجوزاده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خواجوزاده . [ خوا / خا دَ / دِ ](اِخ ) مصلح الدین مصطفی بن یوسف . از اعاظم علمای قرن نهم هجری قمری، عثمانی است او قاضی و قاضی عسکر ادرنه و استانبول و مورد توجه سلاطین بزرگ چون سلطان حسین بایقرا و سلطان بایزید بود. مرگ او بسال ٨٩٣ هَ . ق . اتفاق افتاد و حواشی او بر بسیاری از کتب مشهور است . از آنجمله شرح المواقف . (از قاموس الاعلام ترکی ).