خنده رویی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خنده رویی . [ خ َ دَ / دِ ] (حامص مرکب ) حالت خنده روی . عمل خنده روی . بشاشت . (یادداشت بخط مؤلف ). طلیق . (منتهی الارب ) : شکایتهای عالم چند گویی بپوش این گریه را در خنده رویی . نظامی . ز خنده رویی گردون فریب رحم مخور که رخنه های قفس رخنه ٔ رهایی نیست . صائب .