خناطیل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خناطیل . [ خ َ ] (ع ص ) پراگنده . منه : ابل خناطیل ؛ شتران پراگنده . منه : کعاب خناطیل ؛ ملتزج معترض بها. ◄ ج ِ خنطولة. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خناطیل . [ خ َ ] (ع ص ) پراگنده . منه : ابل خناطیل ؛ شتران پراگنده . منه : کعاب خناطیل ؛ ملتزج معترض بها. ◄ ج ِ خنطولة. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).