خماخسرو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خماخسرو. [ خ َ خ ُ رَ / رُو ] (اِ مرکب ) نام نوایی است از موسیقی . (برهان ) (ناظم الاطباء) : بگیر باده ٔ نوشین و نوش کن بصواب به بانگ شیشم و با بانگ اخسر سگزی بلفظ پارسی و چینی خماخسرو به لحن مویه ٔ زال و قصیده ٔ نغزی . منوچهری . برد هوش و جان من خنیاگرش چون نخست اندر خماخسرو نواخت . ؟ (فرهنگ جهانگیری ).