خلیچان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خلیچان . [ خ َ ] (اِخ ) نام محلی است کنار راه سنندج و ساوجبلاغ میان نانالان و قراگل در هفده هزارگزی سنندج . (یادداشت بخط مؤلف ). در فرهنگ جغرافیائی ایران آمده : دهی است از دهستان حسین آباد بخش حومه ٔ شهرستان سنندج، واقع در ١٥ هزارگزی شمال خاوری سنندج و یک هزارگزی خاور شوسه ٔ سنندج به سقز. این دهکده کوهستانی و سردسیر و دارای ٣٨٠ تن سکنه است . آب آن از رودخانه و چشمه و محصول آن غلات و حبوبات و لبنیات و صیفی و قلمستان و شغل اهالی زراعت و گله داری و راه مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).