خفتگان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خفتگان . [ خ ُ ت َ/ ت ِ ] (اِ) ج ِ خفته . خوابیده ها. نیام : خفتگان را ببرد آب چنین است مثل این مثل خوار شد و گشت سراسر ویران از پی آنکه مرا تو صله ها دادی و من اندر آنوقت بخیمه در و خوش خفته سنان . فرخی . ♦ امثال : خفتگان را آب برد .