خطیب قوص
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خطیب قوص . [ خ َ ب ِ ق َ ] (اِخ ) محمدبن عبدالرحمن بن محمد نخعی . ملقب به قطب الدین و مشهور به خطیب قوص، بسال ٦٨٦ هَ . ق . زاده شد و از جمله شاعرانی بود که از خاندان بزرگان و خطیبان قوص (قوص شهریست در صعید مصر) برخاست و مدتها بشغل خطابت و حکم بدانجا گذران کرد. او را اخبار بسیار است . (از اعلام زرکلی چ ٢ ج ٧ ص ٦٥).